Perfluoroctaanzuur of PFOA is een persistent organisch polluent (POP) dat gebruikt wordt voor de oppervlaktebehandeling van tapijten, stoffen, leder en bekleding, maar ook van allerlei voedingsverpakkingen en kartonnen wegwerpborden. Perfluorverbindingen, zoals PFOA, verhogen namelijk de resistentie tegen vuil, water en olie. Daarnaast worden ze gebruikt als brandbestrijdend schuim, schoonmaakmiddel, shampoo, cosmetica en insecticide (Sulfluramid, een middel tegen kakkerlakken, mieren en termieten). Sinds 2006 is het gebruik in Europa gereguleerd.

Blootstelling aan PFOA gebeurt via voeding (vis, aardappelen, groenten, melkproducten en eieren), contact met huisstof en verpakkingsmaterialen. De bijdrage van niet-voeding, voornamelijk binnenhuisblootstelling, kan oplopen tot de helft van de geschatte inname van PFOA via voeding. Perfluorverbindingen accumuleren niet in vetweefsel, maar zijn toch lange tijd in het lichaam aanwezig door binding aan eiwitten: de halfwaardetijd van PFOA in menselijk serum wordt geschat op 3,8 jaar. Gezondheidseffecten van lage dosissen PFOA zijn nog niet volledig gekend, maar zijn onder andere abnormale celgroei en celfunctie. Langdurige blootstelling aan PFOA kan leiden tot neurologische, cardiovasculaire, reproductieve en hormonale storingen.

Deze indicator toont de concentraties van PFOA gemeten in navelstrengserum van pasgeborenen tijdens twee Vlaamse Humane Biomonitoringscampagnes (FLEHS II, 2007-2011 en FLEHS III, 2012-2015). Het geometrisch gemiddelde (GM) wordt gebruikt als maat voor gemiddelde blootstelling. Trends in PFOA-concentraties worden besproken aan de hand van gezondheidskundige toetsingswaarden (GTW's) afgeleid voor effecten op geboortegewicht, immuniteit en (puberteits)ontwikkeling.

Lees meer

Extra Informatie

Veld Waarde
Laatst gewijzigd januari 13, 2020, 14:35 (CET)
Gecreƫerd januari 13, 2020, 14:35 (CET)
Contactpunt Vlaamse Milieumaatschappij
Uitgever Vlaamse Milieumaatschappij
Taal http://lexvo.org/id/iso639-3/nld

Activiteitenstroom